Papierowe lapidaria Pauliny Ołowskiej

Codziennie docierają do nas dziesiątki obrazów i komunikatów, których strzępki pod koniec dnia uparcie kotłują się w naszych głowach. W pamięci zamiast konkretnego przesłania zostaje kilka scen, marnych urywków – ładna twarz modelki, kolorowa sukienka, chwytliwy slogan, który nie wiadomo czego dotyczy. Za dużo, za szybko. Język mediów staje się coraz bardziej fragmentaryczny i nachalny, a my coraz bardziej się w nim gubimy.

Parametryczny sen o przyszłości

W drugiej części filmowej trylogii „Powrót do przyszłości” Roberta Zemeckisa, główny bohater Marty McFly przenosi się z lat osiemdziesiątych do roku 2015, gdzie buty automatycznie się zapinają, a kurtki same dopasowują  rozmiarem do właściciela. No cóż, scenarzystów chyba trochę za bardzo poniosła wyobraźnia – myślimy. W końcu rok 2015 za pasem, a takich innowacji nikt na oczy nie widział. Czy aby na pewno?  Jeśli jednak przypatrzymy się uważniej, być może stwierdzimy, że wyobrażenia twórców „Powrotu do przyszłości” o naszych czasach nie były aż tak chybione. 

fot.: http://media.liveauctiongroup.net/i/5736/8632697_3.jpg?v=8CE70FDFAF1B540

Strój w służbie ojczyzny, czyli o wystawie Moda Patriotyczna w krakowskim Muzeum Historii Fotografii

Moda patriotyczna dziś kojarzy nam się z biało czerwonymi koszulkami i zabawnymi czapkami, które zakładamy na mecze polskiej reprezentacji. Niewielu wie, że półtora wieku temu była czymś znacznie ważniejszym –demonstracją oddania ojczyźnie , a nawet formą walki z okupantem. Na tyle ważną, że Muzeum Historii Fotografii w Krakowie postanowiło poświęcić jej osobną wystawę. 

Na hasło „strój patriotyczny” natknęłam się po raz pierwszy, przeglądając Polonę. Kilka tygodni temu, w poście poświęconemu właśnie Cyfrowej Bibliotece Narodowej, wspomniałam o tym zdjęciu. Owa Nieznana kobieta w stroju patriotycznym z okresu powstania styczniowego wzbudziła moje szczególne zainteresowanie. Bo cóż to takiego ubiór patriotyczny? Inspirowany strojem ludowym, a może szlacheckim? Odpowiedź postanowiłam znaleźć na organizowanej w Krakowie wystawie.

Architektura folkloru

Co mówi nam tytuł wystawy Ubranie. Ćwiczenia z architektury i anatomii? Większość zapewne spodziewałaby się minimalistycznych, architektonicznych kreacji w nurcie futuryzmu, które na nowo próbują zbudować naszą sylwetkę, często bezlitośnie ją zniekształcając. A tu niespodzianka – wystawa, o której będzie mowa trwa w krakowskim Muzeum Etnograficznym i dotyczy… strojów ludowych.

Źródło: http://etnomuzeum.eu/file/top/28gb_848.jpg

Portret z modą w tle: Tamara Łempicka i Księżna de La Salle

Niedawno przyglądaliśmy się bliżej portretowi Sylvii von Harden, który zapowiadał rewolucję w postrzeganiu kobiet. Dziś zajmiemy się obrazem, wydawało by się zupełnie odmiennym, a jednak z tej samej epoki i o podobnym przesłaniu. Panie i panowie, oto Portret Księżnej de La Salle. 

Źródło: http://p5.storage.canalblog.com/53/44/119589/38249087.jpg

Anna Maria Garthwaite, czyli osiemnastowieczny Flower Power

Jeśli w osiemnastym wieku w przemyśle tekstylnym o jakiejś kobiecie było głośno to właśnie o niej. Anna Maria Garthwaite, angielska projektantka wzorów przez kilka dekad współtworzyła brytyjską modę. Jej florystyczne kompozycje, choć czerpały z wystawnego stylu rokoko i orientalnego chinoiserie, pozostawały pełne lekkości i naturalności.

Garthwaite zaczęła swą przygodę z projektowaniem jedwabi około roku 1720. To były czasy kiedy najnowsze trendy dyktował nie krój sukni, lecz wzór na jedwabiu z którego powstawała. Londyńskie Spitalfields było mekką tkaczy i projektantów z całego królestwa. Tam właśnie, w wieku około trzydziestu lat przybyła Garthwaite, aby w krótkim czasie zawojować ówczesny rynek tekstylny. Jako projektantka brokatów i adamaszków wytworzyła swój dość rozpoznawalny styl, który zgodnie z osiemnastowiecznymi tendencjami opierał się głównie na kwiatowo-roślinnych wzorach.